Asset Publisher Asset Publisher

Łowiectwo

Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r.

Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.

Co robimy w łowiectwie

Leśnicy uczestniczą w ustalaniu liczebności zwierzyny leśnej, co jest konieczne do prowadzenia właściwej gospodarki populacjami zwierzyny. Polega ona na utrzymaniu stanu liczebnego zwierzyny na poziomie, który z jednej strony gwarantuje zachowanie trwałości lasów, z drugiej – daje gwarancję właściwego rozwoju populacjom zwierząt.

W ramach gospodarki łowieckiej leśnicy także:

  • zagospodarowują łowiska, np. przygotowując poletka łowieckie w lasach, wzbogacając skład gatunkowy drzewostanów i obrzeży lasu,
  • dokarmiają zwierzęta, głównie zimą, aby pomóc zwierzynie w okresach, gdy ma ona utrudniony dostęp do pokarmu naturalnego; dokarmianie powinno ograniczać szkody, jakie zwierzyna wyrządza w uprawach rolnych i lasach,
  • wprowadzają do lasu zwierzęta, które wcześniej występowały na danym terenie (tzw. reintrodukcja) oraz te, których liczebność drastycznie się zmniejszyła (restytucja). Przykładem może być reintrodukcja żubra, cietrzewia oraz restytucja zajęcy i kuropatw,
  • prowadzą szkolenia z zakresu łowiectwa, w tym także staże dla nowo wstępujących w szeregi Polskiego Związku Łowieckiego,
  • współpracują z jednostkami naukowymi w zakresie prowadzenia badań naukowych, realizacji prac inżynierskich, magisterskich i doktorskich.

Elementem gospodarki łowieckiej są odstrzały zwierzyny. Odbywają się one zgodnie z polskim i unijnym prawem, określającym m.in. okresy, w których można na konkretne zwierzęta polować. Odstrzał ma na celu utrzymanie optymalnych liczebności zwierzyny – bezpiecznych zarówno dla samej populacji, jak i środowiska.

Łowiectwo jest w naszym kraju trwale wpisane w kulturę narodową. Znalazło odbicie w sztuce i literaturze. Uformowało trwałe wartości obyczajowe oraz moralne. Współcześni myśliwi starają się te wartości kultywować, rozwijać i wzbogacać. Nie tylko przestrzegają w swej działalności przepisów prawa, regulaminów i statutów, lecz także postępują zgodnie z przyjętymi od wieków normami etycznymi i kultywują dawne zwyczaje.

Gospodarka łowiecka w Nadleśnictwie Skrwilno jest prowadzona w oparciu o „Wieloletni łowiecki plan hodowlany na lata 2007-2017 dla Rejonu Hodowlanego nr 10 „Dobrzyńskiego" sporządzony przez dyrektora RDLP w Toruniu w dniu 24.10.2010r, zmieniony w dniu 06.03.2014r. Razem na rejon składa się : 25 obwodów łowieckich (4 leśne i 21 polne) – obszar użytkowy wydzierżawianych obwodów : 154 661 ha, z tego 22 622 ha powierzchni leśnej , co stanowi 15% powierzchni rejonu. Na 24 obwodach gospodarkę łowiecką prowadzą Koła Łowieckie a na 1 obwodzie gospodaruje Ośrodek Hodowli Zwierzyny Polskiego Związku Łowieckiego. Nadleśnictwo prowadzi coroczne kontrole stanu zagospodarowania obwodów łowieckich, które wykazują wysoki poziom zgodności z wytycznymi. Stany zwierzyny płowej podlegającej użytkowaniu (jelenie, sarny) są bardzo zbliżone do stanów docelowych określających stan do osiągnięcia w 2017r. Duża rozbieżność pomiędzy ilością obecną a stanem docelowym występuje w populacji dzika. Nastąpiła tu zmiana zachowania gatunku polegająca na opanowaniu środowiska polnego, a co za tym idzie silnemu zwiększeniu areału występowania połączona ze wzrostem rozrodu. Główny wpływ na to miały zmiany w rolnictwie i łagodne zimy. Tendencja ta jest widoczna na terenie całego kraju.

 

Wykres 1. Stan zwierzyny łownej w Nadleśnictwie Skrwilno (stan docelowy do osiągnięcia w 2017r. i stan wg inwentaryzacji na 10.03.2015 r).

 

Oddzielnym zagadnieniem charakterystycznym dla Nadleśnictwa Skrwilno jest populacja łosia. Jako gatunek łowny objęty całorocznym okresem ochronnym nie podlega użytkowaniu łowieckiemu. Nadleśnictwo analizuje liczebność łosi od roku 1998. Z danych wynika, że liczebność łosi wzrasta sukcesywnie na poziomie ok. 20%. Analizując teoretycznie wzrost liczebności łosi wg założeń podawanych przez literaturę należy się spodziewać, że liczebność populacji wynosi ponad 300 osobników. W latach 2012, 2013, 2015 przeprowadzono pędzenia próbne na powierzchni około 2,3 tyś ha, które potwierdzają wyraźny trend przyrostu zbliżony do 20%. Odzwierciedleniem dynamiki populacji jest duża ilość kolizji drogowych z udziałem łosi. Tylko w latach 2006-2014 Nadleśnictwo odnotowało 42 upadki łosi, których gro przyczyn stanowiły kolizje drogowe. Również duży udział ilości młodych łoszaków w populacji wskazuje na jej rozwój. Po analizie wszystkich danych obecny stan liczebności łosi szacowany jest na około 300 szt. Wynika z tego, że stan łosi jest obecnie 3 krotnie wyższy od docelowego.